- Λεπτομέρειες
- Εμφανίσεις: 467
Σε μια περίοδο που τα νοικοκυριά δοκιμάζονται, οι αποφάσεις για αυξήσεις σε βασικά αγαθά, όπως το νερό, δεν μπορούν να λαμβάνονται χωρίς σαφή αιτιολόγηση και αίσθημα δικαιοσύνης. Η κοινωνία αντέχει μόνο όταν υπάρχει ισονομία.
Οι πολίτες καλούνται για ακόμη μία φορά να σηκώσουν το βάρος αυξήσεων, την ώρα που παραμένουν ανοιχτά κρίσιμα ζητήματα: απώλειες εσόδων, ανεξέλεγκτες καταναλώσεις, ανεπαρκής έλεγχος και αδυναμία είσπραξης οφειλών.
Δεν είναι δυνατόν να μετακυλίεται συνεχώς το κόστος σε εκείνους που πληρώνουν κανονικά, επειδή το σύστημα δεν μπορεί —ή δεν θέλει— να αντιμετωπίσει τη σπατάλη και την εισφοροδιαφυγή. Η δικαιοσύνη στα τιμολόγια δεν είναι θεωρία· είναι προϋπόθεση κοινωνικής συνοχής.
Την ίδια στιγμή, ένα ακόμη ερώτημα παραμένει αναπάντητο: πού είναι τα αντισταθμιστικά;
Μια περιοχή που σηκώνει διαχρονικά το βάρος κρίσιμων υποδομών για ολόκληρη την Αττική, δικαιούται ουσιαστική ελάφρυνση και στήριξη — όχι επιπλέον επιβαρύνσεις. Η ισορροπία μεταξύ υποχρεώσεων και ανταποδοτικότητας έχει χαθεί.
Οι πολίτες δεν αρνούνται να συμβάλουν — αρνούνται όμως να πληρώνουν για τις αδυναμίες ενός συστήματος που δεν λειτουργεί δίκαια. Αν δεν μπει τάξη, αν δεν υπάρξει έλεγχος και αν δεν αποδοθούν τα αντισταθμιστικά που αναλογούν, τότε η συζήτηση για αυξήσεις δεν είναι απλώς άδικη — είναι προκλητική.
- Λεπτομέρειες
- Εμφανίσεις: 533
Μετά τον περσινό θάνατο καμία καθυστέρηση – Άμεσο πρόγραμμα ψεκασμών
Καθώς η θερμοκρασία ανεβαίνει, ένα γνώριμο αλλά επικίνδυνο πρόβλημα επανέρχεται δυναμικά στην καθημερινότητα των πολιτών. Τα κουνούπια δεν αποτελούν απλώς μια ενόχληση, αλλά έναν σοβαρό παράγοντα κινδύνου για τη δημόσια υγεία που απαιτεί εγρήγορση και υπευθυνότητα από όλους.
Η κατάσταση δεν επιτρέπει άλλη αδράνεια. Πέρυσι καταγράφηκε ακόμη και θάνατος, γεγονός που υπογραμμίζει με τον πιο τραγικό τρόπο τις συνέπειες της καθυστέρησης και της έλλειψης ουσιαστικών παρεμβάσεων. Δήμος και Περιφέρεια οφείλουν να αναλάβουν άμεσα τις ευθύνες τους, προχωρώντας σε ένα ολοκληρωμένο και συστηματικό πρόγραμμα ψεκασμών, με συνέπεια, διάρκεια και διαρκή έλεγχο της αποτελεσματικότητάς του.
Παράλληλα, είναι απαραίτητη η έγκαιρη και ξεκάθαρη ενημέρωση των πολιτών για τα μέτρα πρόληψης, ώστε να περιοριστούν οι εστίες αναπαραγωγής και να προστατευτεί η δημόσια υγεία. Οι αποσπασματικές ενέργειες και οι καθυστερήσεις δεν έχουν πλέον καμία θέση.
Η προστασία της υγείας των πολιτών δεν μπορεί να περιμένει. Οι ευθύνες είναι συγκεκριμένες και ο χρόνος περιορισμένος.
- Λεπτομέρειες
- Εμφανίσεις: 680
Η επαναφορά του σχεδίου δημιουργίας Επιχειρηματικού Πάρκου Διακίνησης Εμπορευμάτων στη Φυλή, μέσα από πρόσφατες δημοσιεύσεις που αποκαλύπτουν συζητήσεις μεταξύ των Υπουργείων Περιβάλλοντος και Μεταφορών με τον Δήμο για χρηματοδότηση μέσω του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων (ΠΔΕ), αποδεικνύει ότι το θέμα όχι μόνο δεν έχει κλείσει, αλλά επανέρχεται δυναμικά.
Η συζήτηση για τη δημιουργία Επιχειρηματικού Πάρκου στη Φυλή δεν είναι μια ουδέτερη τεχνική επιλογή. Είναι μια βαθιά πολιτική απόφαση που αποκαλύπτει, για ακόμη μία φορά, πώς αντιλαμβάνονται ο Δήμαρχος, το Δημοτικό Συμβούλιο και η Δημοτική Επιτροπή τον ρόλο τους: όχι ως υπερασπιστές της τοπικής κοινωνίας, αλλά ως διευκολυντές ενός σχεδιασμού που φορτώνει ξανά την ίδια περιοχή με βάρη που δεν της αναλογούν.
Και το πιο προκλητικό; Δεν μπορούν να επικαλεστούν άγνοια. Γνωρίζουν πολύ καλά – από πρώτο χέρι – τι σημαίνει για τους κατοίκους της Φυλής και συνολικά της Δυτικής Αττικής η συσσώρευση δραστηριοτήτων βαριάς όχλησης. Γνωρίζουν τι σημαίνει καθημερινή διέλευση βαρέων οχημάτων, τι σημαίνει ατμοσφαιρική επιβάρυνση, τι σημαίνει υποβάθμιση της ποιότητας ζωής. Το έχουν ζήσει οι ίδιοι και το ζουν οι δημότες τους εδώ και χρόνια.
Κι όμως, επιλέγουν να συναινέσουν.
Μας μιλούν για «ανάπτυξη», για «επενδύσεις», για «θέσεις εργασίας». Αποφεύγουν όμως να πουν την αλήθεια: δεν πρόκειται για ανάπτυξη, αλλά για μεταφορά προβλήματος. Ο Ελαιώνας αποσυμφορείται και η Φυλή επιβαρύνεται. Το κέντρο ανακουφίζεται και η Δυτική Αττική φορτώνεται ακόμη περισσότερο. Αυτό δεν είναι ισόρροπη ανάπτυξη. Είναι περιβαλλοντική και κοινωνική ανισότητα με καθαρή πολιτική σφραγίδα.
Η στάση της Δημοτικής Αρχής δεν είναι ουδέτερη. Όταν συναινεί, όταν διευκολύνει, όταν αποφεύγει να συγκρουστεί, τότε δεν είναι απλός παρατηρητής. Είναι συνδιαμορφωτής. Και άρα συνυπεύθυνος. Η ευθύνη αυτή δεν βαραίνει μόνο τον Δήμαρχο, αλλά συνολικά το Δημοτικό Συμβούλιο και τη Δημοτική Επιτροπή που επιλέγουν να στηρίξουν έναν σχεδιασμό ο οποίος εντείνει ένα ήδη κορεσμένο περιβαλλοντικό φορτίο.
Ακόμη πιο ανησυχητική είναι η σιωπή απέναντι στις διαχρονικές ασυνέπειες του κράτους. Οι κάτοικοι έχουν ακούσει πολλές υποσχέσεις στο παρελθόν. Υποσχέσεις για ελέγχους που δεν έγιναν ποτέ, για μέτρα που έμειναν στα χαρτιά, για αντισταθμιστικά οφέλη που δεν ήρθαν ποτέ. Γιατί να πιστέψουν τώρα; Με ποια εγγύηση; Με ποια αξιοπιστία;
Το πραγματικό ερώτημα δεν είναι αν θα προχωρήσει ένα έργο. Το πραγματικό ερώτημα είναι ποιος αποφασίζει για τη ζωή των κατοίκων και με ποιο δικαίωμα τους ζητά, για ακόμη μία φορά, να σηκώσουν ένα βάρος που άλλοι δεν θέλουν. Όταν μια περιοχή μετατρέπεται συστηματικά σε αποδέκτη δραστηριοτήτων που αλλού θεωρούνται ανεπιθύμητες, τότε δεν μιλάμε για ανάπτυξη. Μιλάμε για επιβολή.
Η Φυλή δεν μπορεί να συνεχίσει να αντιμετωπίζεται ως η «εύκολη λύση». Και όσοι το γνωρίζουν, αλλά παρ’ όλα αυτά συναινούν, δεν μπορούν να κρύβονται πίσω από τεχνικούς όρους, χρηματοδοτικά εργαλεία ή επικοινωνιακά συνθήματα. Η ευθύνη τους είναι πολιτική, είναι σαφής και είναι βαριά.
Και αυτή τη φορά, δεν μπορεί να περάσει σιωπηλά.
Ο Παρατηρητής
