Λεπτομέρειες

Δημοσιεύθηκε : 03 Απριλίου 2026

Εμφανίσεις: 718

Έντονη κινητικότητα καταγράφεται στον τομέα των αποθηκευτικών υποδομών, με μεγάλες επενδύσεις σε σύγχρονα logistics centers να διαμορφώνουν ένα νέο τοπίο στην εφοδιαστική αλυσίδα της χώρας. Το ενδιαφέρον επικεντρώνεται κυρίως σε κομβικές περιοχές της Αττικής, όπου αναπτύσσονται ή αναβαθμίζονται μεγάλης κλίμακας εγκαταστάσεις, συνοδευόμενες από αυξημένα μισθώματα και σημαντικά κεφάλαια.

Στην περιοχή της Ελευσίνας, αποθηκευτικός χώρος επιφάνειας 35.000 τ.μ. περνά σε νέα φάση αξιοποίησης, με το ετήσιο μίσθωμα να διαμορφώνεται κοντά στα 2 εκατ. ευρώ. Η τιμή αυτή αντιστοιχεί περίπου σε 4,7 ευρώ ανά τετραγωνικό μέτρο μηνιαίως, καταγράφοντας άνοδο σε σχέση με προηγούμενα επίπεδα, αν και εξακολουθεί να κινείται κάτω από τον μέσο όρο της αγοράς logistics, που προσεγγίζει τα 6 ευρώ/τ.μ. Οι νέοι χρήστες σχεδιάζουν επενδύσεις σε αυτοματοποίηση και τεχνολογικό εκσυγχρονισμό, ενισχύοντας την αποδοτικότητα των εγκαταστάσεων.

Παράλληλα, στον άξονα Ασπροπύργου–Μάνδρας διαμορφώνεται ένα εκτεταμένο πλέγμα αποθηκευτικών χώρων, με συγκροτήματα που ξεπερνούν συνολικά τα 150.000 τ.μ. Σε μία από τις μεγαλύτερες υφιστάμενες εγκαταστάσεις, επιφάνειας 75.000 τ.μ., τα μισθώματα κινούνται στα επίπεδα των 6 ευρώ ανά τετραγωνικό μέτρο, οδηγώντας το συνολικό ετήσιο κόστος κοντά στα 5,5 εκατ. ευρώ, με τάσεις περαιτέρω αύξησης.

Την ίδια στιγμή, νέα projects βρίσκονται σε εξέλιξη ή σχεδιασμό, ενισχύοντας περαιτέρω τη δυναμική του κλάδου. Στην Ελευσίνα δρομολογείται η κατασκευή υπερσύγχρονου logistics center άνω των 60.000 τ.μ., με προϋπολογισμό που ξεπερνά τα 120 εκατ. ευρώ. Το έργο θα ενσωματώνει ενεργειακά αποδοτικές λύσεις και υποδομές πράσινης ανάπτυξης, ενώ εκτιμάται ότι θα δημιουργήσει έως και 200 νέες θέσεις εργασίας.

Σημαντική είναι και η τάση ανάπτυξης δικτύων διανομής σε πανελλαδική κλίμακα, μέσω hubs σε στρατηγικά σημεία. Ήδη λειτουργούν ή σχεδιάζονται εγκαταστάσεις σε πόλεις όπως η Λάρισα, η Πάτρα, τα Ιωάννινα και η Κρήτη, δημιουργώντας ένα αποκεντρωμένο μοντέλο logistics που μειώνει το κόστος μεταφοράς και επιταχύνει την εξυπηρέτηση.

Στον Ασπρόπυργο, νέα αποθηκευτικά έργα επιφάνειας έως 45.000 τ.μ. βρίσκονται σε φάση ωρίμανσης, με επενδύσεις που μπορούν να φτάσουν τα 70 εκατ. ευρώ. Στόχος είναι η ενοποίηση διάσπαρτων υποδομών και η δημιουργία σύγχρονων κέντρων διανομής με μεγαλύτερη λειτουργική αποδοτικότητα.

Παράλληλα, σε οικόπεδα μεγάλης έκτασης που αποκτώνται κατά μήκος βασικών οδικών αξόνων, σχεδιάζονται εγκαταστάσεις περίπου 45.000 τ.μ., με έμφαση στην άμεση πρόσβαση σε δίκτυα μεταφορών. Οι νέοι αυτοί χώροι αναμένεται να λειτουργήσουν ως βασικοί κόμβοι τροφοδοσίας, υποστηρίζοντας την περαιτέρω ανάπτυξη εμπορικών δικτύων.

Αντιδράσεις για τα σχεδιαζόμενα logistics στα Άνω Λιόσια

Στο ίδιο πλαίσιο εντάσσεται και η προώθηση νέου logistics project στην περιοχή των Άνω Λιοσίων, για το οποίο αναμένεται κρίσιμος διαγωνισμός στις 6 Απριλίου. Η συγκεκριμένη εξέλιξη, ωστόσο, δεν προχωρά χωρίς αντιδράσεις, καθώς δημοτικοί σύμβουλοι, κάτοικοι και επαγγελματίες της περιοχής εκφράζουν έντονες επιφυλάξεις και αντιρρήσεις.

Οι ανησυχίες επικεντρώνονται κυρίως στην περαιτέρω επιβάρυνση της περιοχής με βαριά κυκλοφορία, περιβαλλοντικές πιέσεις και αλλοίωση του τοπικού χαρακτήρα, σε μια ήδη κορεσμένη ζώνη δραστηριοτήτων logistics και βιομηχανίας. Παράλληλα, καταγγελίες διατυπώνονται και για τον τρόπο διαχείρισης του θέματος από τη δημοτική αρχή, με αιχμές για ελλιπή διαβούλευση και απουσία ουσιαστικής ενημέρωσης της τοπικής κοινωνίας.

Δυτική Αττική: το τίμημα της συγκέντρωσης υποδομών

Η συνολική ανάπτυξη των logistics αναδεικνύει τη Δυτική Αττική ως τον βασικό κόμβο αποθήκευσης της χώρας, συγκεντρώνοντας το μεγαλύτερο μέρος των επενδύσεων. Ωστόσο, αυτή η συγκέντρωση έχει και σημαντικό κόστος για τις τοπικές κοινωνίες.

Η συνεχής εγκατάσταση νέων αποθηκών και κέντρων διανομής εντείνει την κυκλοφοριακή επιβάρυνση, με αυξημένη διέλευση βαρέων οχημάτων σε βασικούς οδικούς άξονες, ενώ παράλληλα δημιουργούνται πιέσεις στο περιβάλλον και στις ήδη επιβαρυμένες υποδομές της περιοχής. Ζητήματα όπως η ποιότητα ζωής των κατοίκων, η ηχορύπανση και η έλλειψη ισορροπίας μεταξύ οικιστικής και βιομηχανικής ανάπτυξης επανέρχονται με ένταση στο προσκήνιο.

Η Δυτική Αττική φαίνεται να σηκώνει δυσανάλογο βάρος της εφοδιαστικής δραστηριότητας, χωρίς –όπως επισημαίνουν τοπικοί φορείς– να συνοδεύεται πάντα από αντίστοιχα αντισταθμιστικά οφέλη ή ολοκληρωμένο σχεδιασμό.

Αγορά σε φάση μετάβασης

Η συνολική εικόνα δείχνει ότι η αγορά logistics στην Ελλάδα περνά σε φάση αναβάθμισης, με αύξηση τόσο των ενοικίων όσο και των επενδύσεων. Οι σύγχρονες αποθήκες δεν αποτελούν πλέον απλώς χώρους αποθήκευσης, αλλά κρίσιμες υποδομές υψηλής τεχνολογίας που καθορίζουν την ταχύτητα και το κόστος της εφοδιαστικής αλυσίδας, με τη Δυτική Αττική να βρίσκεται στο επίκεντρο αυτής της μετάβασης – και των συνεπειών της.

Ο Παρατηρητής

#Logistics #Δυτική Αττική #Συνέπειες

Λεπτομέρειες

Δημοσιεύθηκε : 02 Απριλίου 2026

Εμφανίσεις: 713

Η εικόνα εγκατάλειψης στο Ζεφύρι δεν είναι μεμονωμένη – είναι, σύμφωνα με καταγγελίες κατοίκων, συστηματική. Και αποκαλύπτει μια σκληρή πραγματικότητα για το πώς αντιμετωπίζονται ολόκληρες περιοχές και οι άνθρωποί τους.

Σύμφωνα με μαρτυρίες κατοίκων, το Μουσείο Αρχαίας Ελληνικής Τεχνολογίας στο Πάρκο «Κώστας Λιάρος» έχει αφεθεί να μαραζώνει, παραμένοντας κλειστό και χωρίς προσωπικό, καθώς η μοναδική υπάλληλος έχει μεταφερθεί στο δημοτικό κατάστημα. Ένας χώρος γνώσης και πολιτισμού έχει μετατραπεί σε σύμβολο αδιαφορίας.

Όμως η εγκατάλειψη δεν σταματά εκεί.

Αρκεί μια επίσκεψη στο 3ο Δημοτικό Σχολείο Ζεφυρίου, στο βόρειο τμήμα της περιοχής, για να γίνει ξεκάθαρο – όπως καταγγέλλουν κάτοικοι – ότι το πρόβλημα είναι βαθύτερο. Πρόκειται για ένα σχολείο που, σύμφωνα με τις ίδιες καταγγελίες, έχει να βαφτεί και να συντηρηθεί πάνω από 13 χρόνια. Κτιριακές φθορές, ελλείψεις και συνθήκες που δεν τιμούν ούτε την εκπαίδευση ούτε την ανθρώπινη αξιοπρέπεια.

Πρόκειται για παιδιά που φοιτούν σε ένα σχολείο με αυξημένες ανάγκες, χωρίς την απαραίτητη υποστήριξη. Σύμφωνα με όσα αναφέρουν οι κάτοικοι, απουσιάζουν βασικές δομές, όπως διαμεσολαβητής και κοινωνικός λειτουργός, ενώ δεν υπάρχει ουσιαστική μέριμνα από την πολιτεία και τον Δήμο.

Και το ερώτημα είναι αμείλικτο:
Θεωρούν κάποιοι ότι αυτά τα παιδιά αξίζουν λιγότερα;

Γιατί αυτή η εικόνα εγκατάλειψης δημιουργεί ακριβώς αυτή την εντύπωση. Ότι υπάρχουν περιοχές και σχολεία «δεύτερης κατηγορίας». Ότι υπάρχουν μαθητές που δεν αποτελούν προτεραιότητα.

Η εκπαίδευση είναι –ή θα έπρεπε να είναι– το βασικό εργαλείο ένταξης και προοπτικής για αυτά τα παιδιά. Όταν όμως το ίδιο το σχολείο λειτουργεί σε συνθήκες υποβάθμισης, τότε το μήνυμα που δίνεται είναι το ακριβώς αντίθετο.

Η ευθύνη είναι σαφής και δεν μπορεί να κρυφτεί πίσω από δικαιολογίες.

Η δημοτική αρχή και οι αρμόδιοι φορείς οφείλουν να απαντήσουν:
Γιατί το μουσείο έχει εγκαταλειφθεί;
Γιατί ένα δημόσιο σχολείο βρίσκεται σε αυτή την κατάσταση;
Τι έχουν κάνει –και κυρίως τι δεν έχουν κάνει– όλα αυτά τα χρόνια;

Οι κάτοικοι του Ζεφυρίου δεν ζητούν τίποτα περισσότερο από τα αυτονόητα.
Αξιοπρέπεια. Ασφάλεια. Ισότητα.