- Λεπτομέρειες
- Εμφανίσεις: 688
Παλινωδίες, προσχήματα και βαριά ευθύνη Δημάρχου και Δημοτικού Συμβουλίου
Η συζήτηση στο Δημοτικό Συμβούλιο Φυλής στις 9 Ιανουαρίου 2026 δεν άφησε κανένα περιθώριο παρερμηνείας. Πίσω από τις δημόσιες δηλώσεις περί «κορεσμού» και «επικείμενου κλεισίματος» της χωματερής, αποκαλύφθηκε μια άλλη πραγματικότητα: η προετοιμασία νέας παράτασης λειτουργίας έως το 2029, μέσω του γνωστού πλέον μηχανισμού του λεγόμενου «πανωσηκώματος».
Την ώρα που ο δήμαρχος Χρήστος Παππούς εμφανιζόταν τις προηγούμενες ημέρες να εξαγγέλλει ότι «η χωματερή γέμισε και κλείνει», στο Δημοτικό Συμβούλιο επιβεβαιώθηκε πως το «γέμισε» δεν σημαίνει τέλος, αλλά αφετηρία για νέα επέκταση – αυτή τη φορά σε ύψος. Δηλαδή, όχι κλείσιμο, αλλά παράταση της περιβαλλοντικής και κοινωνικής ασφυξίας της Φυλής.
Η παρέμβαση Χρήστου Ρούσσα: Καθαρά λόγια, καθαρή σύγκρουση
Η παράταξη «ΑλλάΖουμε» και ο επικεφαλής της Χρήστος Ρούσσας έθεσαν το ζήτημα χωρίς υπεκφυγές. Με ευθύ, θεσμικό και συγκρουσιακό λόγο, ξεκαθάρισαν ότι:
- Υπάρχει συμβατικός και πολιτικός ορίζοντας έως το 2029.
- Το αφήγημα του «κορεσμού» αξιοποιείται ως προσχηματικό εργαλείο για να δικαιολογηθεί το πανωσήκωμα.
- Αν δεν ασκηθούν όλα τα ένδικα μέσα άμεσα, η ευθύνη δεν θα βαραίνει μόνο τον δήμαρχο, αλλά ολόκληρο το Δημοτικό Συμβούλιο.
Η προειδοποίηση ήταν σαφής: Ή ρήξη με το σχέδιο παράτασης ή συλλογική συνενοχή.
Ο Χρήστος Ρούσσας δεν περιορίστηκε σε καταγγελία. Απαίτησε συγκεκριμένες πράξεις, εδώ και τώρα, επισημαίνοντας ότι κάθε καθυστέρηση μεταφράζεται σε αποδοχή της κατάστασης.
Πατήστε εδώ και δείτε την καταγγελτική ομιλία Ρούσσα για την παράταση της χωματερής
Οι παλινωδίες του δημάρχου και το πραγματικό κίνητρο
Ο δήμαρχος Φυλής εμφανίζεται να λέει δύο διαφορετικά πράγματα:
Άλλα προς τους δημότες και άλλα στα θεσμικά τραπέζια.
- Δημόσια: «Η χωματερή γέμισε, κλείνει».
- Θεσμικά: αποδοχή σχεδιασμών που οδηγούν σε λειτουργία έως το 2029.
Αυτή η διπλή γλώσσα δεν είναι πολιτικό λάθος. Είναι συνειδητή επιλογή. Η συνέχιση της χωματερής σημαίνει συνέχιση εισροής χρημάτων, αντισταθμιστικών, τελών και κάθε είδους οικονομικών ωφελημάτων, με τίμημα όμως την υγεία, το περιβάλλον και την αξιοπρέπεια των κατοίκων.
Η Φυλή αντιμετωπίζεται όχι ως ζωντανός δήμος, αλλά ως χώρος υποδοχής σκουπιδιών με αντάλλαγμα έσοδα.
Η μεγάλη και αδιαπραγμάτευτη ευθύνη του Δημοτικού Συμβουλίου
Η συνεδρίαση της 9/1/2026 κατέστησε κάτι απολύτως σαφές: Κανείς πλέον δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι “δεν ήξερε”.
Το Δημοτικό Συμβούλιο οφείλει:
- Να αποφασίσει αν θα εξαντλήσει κάθε νομικό και θεσμικό μέσο για να σταματήσει την παράταση.
- Να αναλάβει τη συλλογική του ευθύνη απέναντι στους δημότες.
- Να πάψει να λειτουργεί ως θεατής σε προειλημμένες αποφάσεις.
Διαφορετικά, η ιστορία της χωματερής δεν θα έχει μόνο πολιτικό αποτύπωμα. Θα έχει ονοματεπώνυμα.
Η συζήτηση της 9ης Ιανουαρίου δεν ήταν μία ακόμη συνεδρίαση. Ήταν μια στιγμή αποκάλυψης.
Αποκάλυψης των παλινωδιών, των προσχημάτων και της πραγματικής στόχευσης: παράταση έως το 2029.
Απέναντι σε αυτό, η στάση της παράταξης «ΑλλάΖουμε» και του Χρήστου Ρούσσα δείχνει τον μόνο δρόμο που απομένει: Σύγκρουση, διαφάνεια και ανάληψη ευθύνης.
Όλα τα άλλα είναι απλώς καθυστέρηση. Και η καθυστέρηση, σε αυτή την υπόθεση, είναι συνενοχή.
#Φυλή #Χωματερή #Καρκίνος
- Λεπτομέρειες
- Εμφανίσεις: 521
Από αύριο Δευτέρα 12/1/2026 η γραμμή 723 (Άνω Λιόσια – Φυλή) αλλάζει δρομολόγιο λόγω των έργων ανάπλασης. Το λεωφορείο θα τερματίζει στην οδό Ιάσμου, μακριά από το κέντρο, αφήνοντας μεγάλο κομμάτι της Χασιάς αποκομμένο από τη συγκοινωνία.
Οι κάτοικοι εκφράζουν έντονη διαμαρτυρία και οργή για την εξέλιξη αυτή. Το χειρότερο όμως δεν είναι η ίδια η αλλαγή. Το χειρότερο είναι ότι οι αρμόδιοι υπηρεσιακοί παράγοντες του Δήμου Φυλής –Τεχνική Υπηρεσία, διοίκηση– φαίνεται να μην ασχολούνται καθόλου. Δεν έκαναν καμία σοβαρή μελέτη επιπτώσεων πριν ξεκινήσουν τα έργα, δεν προέβλεψαν την ταλαιπωρία εκατοντάδων κατοίκων, δεν πίεσαν τον ΟΑΣΑ για εναλλακτική διαδρομή, τίποτα απολύτως.
Επέλεξαν να αφήσουν την Χασιά να πληρώσει το τίμημα για μήνες, χωρίς καμία μέριμνα, χωρίς σχέδιο Β, χωρίς ίχνος ευθύνης. Τα έργα μπορεί να είναι απαραίτητα, αλλά η πλήρης αδιαφορία και η ανυπαρξία προετοιμασίας από τους αρμόδιους του δήμου είναι απαράδεκτη και δείχνει ξεκάθαρα ότι για αυτούς οι καθημερινές ανάγκες των δημοτών δεν μετράνε καθόλου.
#Χασιά #Φυλή #Συγκοινωνία
- Λεπτομέρειες
- Εμφανίσεις: 652
Πίσω από δικαστικές αποφάσεις και ληγμένες συμβάσεις κρύβεται η ίδια πολιτική: η συνειδητή επιλογή να μείνει η Φυλή ο μόνιμος αποδέκτης των απορριμμάτων όλων – και η σιωπηλή συναίνεση όλων όσοι θα μπορούσαν να το αλλάξουν
Η συζήτηση που επανήλθε στο Περιφερειακό Συμβούλιο Αττικής για τη Φυλή δεν είναι μια τυπική νομική εκκρεμότητα. Είναι η πιο ωμή υπενθύμιση του τρόπου με τον οποίο Περιφέρεια και Δήμος έχουν αποδεχτεί –σιωπηρά ή ενεργητικά– να μετατραπεί η περιοχή σε μόνιμη ζώνη περιβαλλοντικής θυσίας.
Η υπόθεση της έκτασης των 1.000 στρεμμάτων, που συνδέθηκε με την επέκταση του ΧΥΤΑ Άνω Λιοσίων, παρουσιάζεται σήμερα ως «λήξασα». Όχι επειδή αποκαταστάθηκε κάποια αδικία, αλλά επειδή η Περιφέρεια επικαλείται δικαστικές αποφάσεις για να κλείσει κάθε πολιτική συζήτηση. Η σύμβαση του 2004 εμφανίζεται ως άνευ σημασίας, λες και μαζί της εξέπνευσε και κάθε υποχρέωση απέναντι στους κατοίκους της Φυλής.
Ο Περιφερειάρχης Γιώργος Χαρδαλιάς επέλεξε τον πιο εύκολο δρόμο: να κρυφτεί πίσω από τις δικαστικές κρίσεις και να παρουσιάσει τη συνέχιση της χρήσης του χώρου ως αναπόφευκτη. Η δήλωσή του ότι «δεν υπάρχει σύμβαση» και ότι ο ΕΔΣΝΑ «έχει κερδίσει τον χώρο» αποτυπώνει κάτι πολύ πιο σοβαρό από μια νομική θέση· αποτυπώνει την πολιτική του αδυναμία να σχεδιάσει και να προτείνει εναλλακτικές λύσεις.
Όταν ένας Περιφερειάρχης περιορίζεται στο να διαχειρίζεται τετελεσμένα και όχι να τα αμφισβητεί, τότε δεν μιλάμε για διοίκηση. Μιλάμε για παραίτηση από την ευθύνη. Και είναι τουλάχιστον προκλητικό να μιλά για «καθαρό περιβάλλον» και «βιώσιμη ανάπτυξη», όταν η Φυλή παραμένει ο μόνιμος σκουπιδοτενεκές της Αττικής.
Όμως οι ευθύνες δεν σταματούν στην Περιφέρεια. Ο Δήμαρχος Φυλής φέρει ακέραιη πολιτική ευθύνη για τη στάση του όλα αυτά τα χρόνια. Αντί να συγκρουστεί, αντί να απαιτήσει σχέδιο απεξάρτησης, αντί να υπερασπιστεί έμπρακτα την πόλη, έχει επιλέξει τον ρόλο του σιωπηλού αποδέκτη των αποφάσεων άλλων.
Η προσφυγή στον Άρειο Πάγο παρουσιάζεται ως άλλοθι αγωνιστικότητας, την ώρα που στην πράξη δεν συνοδεύεται από ουσιαστική πολιτική πίεση, καμία συμμαχία, καμία δημόσια διεκδίκηση. Η δημοτική αρχή δείχνει να έχει συμβιβαστεί με την ιδέα ότι «έτσι είναι τα πράγματα» – και αυτό είναι ίσως το μεγαλύτερο πρόβλημα.
Γιατί αν ο Δήμαρχος είχε πραγματικά πιστέψει ότι η Φυλή αξίζει κάτι καλύτερο, δεν θα περίμενε δικαστικές αποφάσεις για να μιλήσει. Θα είχε θέσει το ζήτημα πολιτικά, θεσμικά, κοινωνικά. Θα είχε συγκρουστεί. Δεν θα είχε συνηθίσει την πόλη στον ρόλο του μόνιμου χαμένου.
Η Φυλή, όμως, δεν είναι ούτε χαμένη ούτε δεδομένη. Είναι ένας ζωντανός τόπος, με ανθρώπους που δικαιούνται ισονομία και σεβασμό. Και όσο Περιφέρεια και Δήμος παίζουν το παιχνίδι της μετάθεσης ευθυνών, το πρόβλημα θα διαιωνίζεται.
Το συμπέρασμα είναι σαφές:
Δεν φταίει μια σύμβαση που λήγει.
Φταίει μια πολιτική που συνεχίζεται.
Και αυτή η πολιτική έχει ονόματα.
#Χαρδαλιάς #Χωματερή #Δήμος Φυλής
