Η προσέγγιση της Αιγύπτου με την Τουρκία μπορεί να αλλάζει τις ισορροπίες στην Ανατολική Μεσόγειο, όμως δεν σημαίνει ότι το Κάιρο εγκαταλείπει την Ελλάδα και την Κύπρο. Αντίθετα, η Αίγυπτος επιχειρεί να διατηρήσει και να ενισχύσει τις σχέσεις της με την Αθήνα και τη Λευκωσία, ενώ ταυτόχρονα ανοίγει έναν νέο κύκλο συνεργασίας με την Άγκυρα.
Η επιλογή αυτή δεν είναι αντιφατική για το Κάιρο. Η Αίγυπτος δεν επιθυμεί να εγκλωβιστεί σε ένα γεωπολιτικό στρατόπεδο. Θέλει να διατηρεί ισχυρές σχέσεις με όλες τις σημαντικές περιφερειακές δυνάμεις και να αξιοποιεί τη θέση της ως χώρας-κλειδί στη Μέση Ανατολή και την Ανατολική Μεσόγειο.
Η σχέση με την Ελλάδα, άλλωστε, έχει αποκτήσει στρατηγικό χαρακτήρα. Αθήνα και Κάιρο έχουν αναπτύξει στενή συνεργασία στην ενέργεια, την άμυνα, την ασφάλεια και τις θαλάσσιες ζώνες, ενώ η τριμερής συνεργασία Ελλάδας–Κύπρου–Αιγύπτου αποτελεί έναν από τους σταθερούς μηχανισμούς περιφερειακής συνεργασίας.
Ιδιαίτερη σημασία έχει και η σχέση της Αιγύπτου με την Κύπρο. Η Λευκωσία αποτελεί για το Κάιρο έναν σημαντικό εταίρο στην Ανατολική Μεσόγειο, ενώ η συνεργασία των δύο χωρών συνδέεται άμεσα με την ενέργεια, τις θαλάσσιες ζώνες και τη σταθερότητα στην περιοχή.
Αυτό σημαίνει ότι η Αίγυπτος δεν έχει κανένα συμφέρον να εγκαταλείψει τις σχέσεις της με Ελλάδα και Κύπρο προκειμένου να προσεγγίσει την Τουρκία. Αντίθετα, η διατήρηση ισχυρών δεσμών και με τις δύο πλευρές αυξάνει τη διαπραγματευτική της ισχύ.
Το νέο στοιχείο είναι ότι το Κάιρο μπορεί πλέον να λειτουργεί ως δίαυλος επικοινωνίας ανάμεσα σε χώρες που βρίσκονται σε αντιπαράθεση. Αυτό αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία καθώς οι σχέσεις Τουρκίας και Ισραήλ επιδεινώνονται, ιδιαίτερα λόγω των εξελίξεων στη Συρία.
Για την Αθήνα, επομένως, η προσέγγιση Αιγύπτου–Τουρκίας δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται ούτε ως απειλή ούτε ως λόγος εφησυχασμού. Η Ελλάδα εξακολουθεί να έχει ισχυρό στρατηγικό κεφάλαιο στο Κάιρο, αλλά δεν μπορεί πλέον να θεωρεί δεδομένο ότι η Αίγυπτος θα αντιμετωπίζει την Τουρκία ως αντίπαλο.
Το Κάιρο ακολουθεί τη δική του πολιτική: συνεργασία με την Ελλάδα και την Κύπρο, διάλογος με την Τουρκία και παράλληλη διατήρηση σχέσεων με το Ισραήλ και τον αραβικό κόσμο.
Η Αίγυπτος, λοιπόν, δεν εγκαταλείπει Ελλάδα και Κύπρο. Απλώς επιλέγει να μην εξαρτάται αποκλειστικά από κανέναν. Και αυτή ακριβώς η πολιτική είναι που της προσδίδει σήμερα μεγαλύτερο γεωπολιτικό βάρος.
