- Λεπτομέρειες
- Εμφανίσεις: 249
Απίστευτη ταλαιπωρία για τους επιβάτες του Προαστιακού, με αφορμή φωτιά στον Ασπρόπυργο. Και μέσα στο χάος που έχει δημιουργηθεί, γεννάται ένα πολύ απλό ερώτημα: γιατί να σταματά η εξυπηρέτηση από την Αθήνα, όταν θα μπορούσε τουλάχιστον να λειτουργεί το τμήμα μέχρι τα Άνω Λιόσια;
Η διακοπή της κυκλοφορίας εξαιτίας της φωτιάς είναι απολύτως κατανοητή όπου υπάρχει πραγματικό ζήτημα ασφάλειας. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι πρέπει να «νεκρώσει» ολόκληρη η διαδρομή, αφήνοντας χωρίς εναλλακτική χιλιάδες επιβάτες που κινούνται προς τους ενδιάμεσους σταθμούς.
Αθήνα – Άνω Λιόσια θα μπορούσε, εφόσον το επιτρέπουν οι συνθήκες ασφαλείας, να παραμείνει σε λειτουργία και να δώσει μια στοιχειώδη διέξοδο στους επιβάτες.
Αντί γι’ αυτό, ο κόσμος βρίσκεται αντιμέτωπος με αναμονές, αλλαγές μέσων, καθυστερήσεις και επιπλέον ταλαιπωρία, χωρίς να γνωρίζει πότε και πώς θα φτάσει στον προορισμό του.
Σε τέτοιες περιπτώσεις, η λογική θα έπρεπε να είναι μία: όπου μπορεί να κινηθεί με ασφάλεια ο Προαστιακός, να κινείται.
Γιατί όταν υπάρχει η δυνατότητα να εξυπηρετηθεί έστω ένα μέρος της διαδρομής, η πλήρης διακοπή δεν είναι απλώς ταλαιπωρία. Είναι μια απόφαση που πρέπει να εξηγηθεί.
Οι επιβάτες δικαιούνται ενημέρωση, εναλλακτικές και κυρίως στοιχειώδη σεβασμό στον χρόνο και την καθημερινότητά τους.
- Λεπτομέρειες
- Εμφανίσεις: 349
Το φαινόμενο πλέον δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως ένα απλό περιστατικό. Αγριογούρουνα κυκλοφορούν μέσα στον αστικό ιστό, εισέρχονται σε δρόμους και κατοικημένες περιοχές, καταστρέφουν περιουσίες, αναστατώνουν τους κατοίκους και δημιουργούν σοβαρούς κινδύνους για την ασφάλεια ανθρώπων και οδηγών.
Στη Φυλή έχουμε συνηθίσει πλέον να βλέπουμε προβλήματα να φτάνουν στο σημείο να γίνουν καθημερινότητα πριν κάποιος αποφασίσει να ασχοληθεί σοβαρά μαζί τους.
Το ερώτημα, επομένως, είναι απλό: ποιος είναι υπεύθυνος να αντιμετωπίσει το πρόβλημα;
Η διαχείριση της άγριας πανίδας και, κατά συνέπεια, η αντιμετώπιση των αγριόχοιρων, δεν αποτελεί αποκλειστική αρμοδιότητα του Δήμου. Ο βασικός θεσμικός ρόλος ανήκει στη Δασική Υπηρεσία και το αρμόδιο Δασαρχείο, τα οποία είναι αρμόδια για τη διαχείριση της άγριας πανίδας και τη λήψη των προβλεπόμενων μέτρων.
Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι ο Δήμος μπορεί να παρακολουθεί αμέτοχος.
Όταν τα αγριογούρουνα κατεβαίνουν μέσα στην πόλη, προκαλούν ζημιές σε κοινόχρηστους χώρους, αναποδογυρίζουν κάδους, καταστρέφουν φυτεύσεις και δημιουργούν κινδύνους για τους πολίτες, ο Δήμος οφείλει να καταγράψει το πρόβλημα, να ενημερώσει άμεσα τις αρμόδιες υπηρεσίες και να απαιτήσει την παρέμβασή τους.
Δεν είναι δουλειά του Δήμου να «κυνηγήσει» ή να απομακρύνει μόνος του τα ζώα. Είναι όμως δουλειά του να μην αφήσει τους κατοίκους απροστάτευτους και να κινητοποιήσει εκείνους που έχουν τη θεσμική αρμοδιότητα.
Γιατί όταν ένα άγριο ζώο φτάνει πλέον μέχρι τις γειτονιές και κινείται ανάμεσα σε σπίτια, αυτοκίνητα και ανθρώπους, δεν μιλάμε πλέον για ένα πρόβλημα του δάσους. Μιλάμε για πρόβλημα που έχει περάσει στην πόρτα της πόλης.
Δεν χρειάζονται άλλες αναβολές, άλλες δικαιολογίες και άλλες μεταβιβάσεις ευθυνών. Χρειάζεται συντονισμός με τις αρμόδιες υπηρεσίες και, πάνω απ’ όλα, χρειάζεται ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ. ΤΩΡΑ.
- Λεπτομέρειες
- Εμφανίσεις: 392
Τι βλέπει ένας νέος άνθρωπος όταν κοιτάζει σήμερα τη Φυλή; Ποιες είναι οι πραγματικές προκλήσεις, οι προβληματισμοί και οι προσδοκίες εκείνων που καλούνται να στήσουν τη ζωή, την οικογένεια ή την επαγγελματική τους πορεία στην πόλη μας;
Η καθημερινότητα των νέων (16 έως 40 ετών) διαμορφώνεται μέσα από ζητήματα που απαιτούν άμεσες, ουσιαστικές και βιώσιμες λύσεις. Για να προχωρήσει μια τοπική κοινωνία μπροστά, οφείλει πρώτα να ακούσει την πιο παραγωγική και δημιουργική της δύναμη.
Ο «Δημότης Φυλής» ανοίγει τον διάλογο και δίνει τον λόγο απευθείας στους πολίτες. Δεν δίνουμε έτοιμες απαντήσεις — καταγράφουμε τις δικές σας προτεραιότητες.
Από το περιβάλλον, την ασφάλεια και την καθαριότητα, μέχρι τις συγκοινωνίες, τη στέγη, την εργασία και τους χώρους για τους νέους: Ποια είναι τα 3 κρισιμότερα ζητήματα που επηρεάζουν τη ζωή σου στη Φυλή;
Θέλουμε να την ακούσουμε από τους ίδιους τους νέους.
Η συμμετοχή σου είναι απαραίτητη για να αποτυπωθεί η πραγματική εικόνα της πόλης. Συμπλήρωσε το σύντομο ερωτηματολόγιο (διάρκεια: 1 λεπτό):
Η συμμετοχή είναι ανώνυμη.
Τα αποτελέσματα θα παρουσιαστούν από τον «Δημότη Φυλής» και θα δείξουν τι απασχολεί πραγματικά τη νεότερη γενιά της περιοχής.
Η Φυλή πρέπει να ακούσει τη φωνή των νέων της.
Πάρε μέρος στο γκάλοπ
- Λεπτομέρειες
- Εμφανίσεις: 346
Ποιος είπε ότι το TikTok είναι μόνο για χορούς, τραγούδια και αστεία βίντεο; Μια νεαρή γυναίκα στο Λονδίνο απέδειξε ότι ένα βίντεο λίγων δευτερολέπτων μπορεί να αλλάξει την τύχη μιας ολόκληρης οικογενειακής επιχείρησης.
Η Zineb Lazraq είδε το κατάστημα παπουτσιών του πατέρα της στο Shoreditch να αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα. Το Rich Collection Italia, που λειτουργούσε για 34 χρόνια, κινδύνευε να κλείσει καθώς η περιοχή άλλαζε, η πελατεία μειωνόταν και η κίνηση στους δρόμους δεν ήταν πλέον η ίδια.
Η Zineb αποφάσισε να χρησιμοποιήσει αυτό που γνωρίζει καλύτερα η δική της γενιά: τα social media.
Άρχισε να ανεβάζει στο TikTok βίντεο μέσα από το κατάστημα, παρουσιάζοντας τα παπούτσια και κυρίως την ιστορία πίσω από την οικογενειακή επιχείρηση. Δεν χρησιμοποίησε ακριβές διαφημίσεις ούτε επαγγελματικές καμπάνιες. Έδειξε απλώς στους χρήστες ένα πραγματικό μαγαζί που κινδύνευε να χαθεί.
Και συνέβη κάτι που ούτε η ίδια περίμενε.
Τα βίντεο έγιναν viral και άρχισαν να καταφθάνουν εκατοντάδες και στη συνέχεια χιλιάδες νέοι πελάτες. Κάποια στιγμή δημιουργήθηκαν ακόμη και ουρές έξω από το κατάστημα, ενώ η επιχείρηση που ετοιμαζόταν να κλείσει κατάφερε να παραμείνει ανοιχτή.
Η ιστορία αυτή δείχνει κάτι σημαντικό για τη Gen Z: τα social media δεν χρησιμοποιούνται πλέον μόνο για διασκέδαση. Μπορούν να γίνουν εργαλείο δουλειάς, διαφήμισης και πραγματικής οικονομικής επιβίωσης.
Και ίσως το πιο ενδιαφέρον είναι ότι η νέα γενιά δεν προσπάθησε να αντικαταστήσει την παλιά. Προσπάθησε να τη βοηθήσει.
Ο πατέρας είχε το μαγαζί και την εμπειρία. Η κόρη είχε το TikTok και τον τρόπο να μιλήσει στο κοινό της.
Μερικές φορές, για να σωθεί μια παλιά επιχείρηση, δεν χρειάζεται να αλλάξεις το μαγαζί. Χρειάζεται απλώς να αλλάξεις τον τρόπο με τον οποίο το βλέπει ο κόσμος.
