Η τραγωδία στην οδό Κατσαντώνη δεν μπορεί να κλείσει με μια ανακοίνωση συλλυπητηρίων. Αναδεικνύει την ανάγκη ελέγχου των εγκαταλελειμμένων κτιρίων.
Ο θάνατος δύο πυροσβεστών, ηλικίας 23 και 44 ετών, κατά την επιχείρηση κατάσβεσης της φωτιάς σε εγκαταλελειμμένο(;) κτίριο στην οδό Κατσαντώνη, συγκλόνισε όχι μόνο το Ζεφύρι αλλά ολόκληρη τη χώρα.
Οι ακριβείς συνθήκες εκδήλωσης της πυρκαγιάς και τα αίτια της τραγωδίας διερευνώνται. Υπάρχει, όμως, ένα ζήτημα που δεν χρειάζεται να περιμένει την ολοκλήρωση των ερευνών για να τεθεί. Είναι κτίρια που έχουν αφεθεί στην τύχη τους, ακόμη κι αν κατοικούνται στην περιοχή και η προστασία των κατοίκων από τους κινδύνους που δημιουργούν.
Δεν είναι μυστικό ότι αρκετά εγκαταλελειμμένα ακίνητα μετατρέπονται με τον καιρό σε ανεξέλεγκτους χώρους. Μπαίνουν άνθρωποι, ανάβουν φωτιές, καίνε καλώδια για να αφαιρέσουν τον χαλκό, συσσωρεύονται σκουπίδια και δημιουργούνται εστίες κινδύνου. Κάποια από αυτά τα κτίρια βρίσκονται μέσα στον αστικό ιστό, δίπλα σε κατοικίες και οικογένειες.
Η ευθύνη των ιδιοκτητών για τη συντήρηση και την ασφάλεια των ακινήτων τους είναι δεδομένη. Αυτό, όμως, δεν απαλλάσσει τη δημοτική διοίκηση από την υποχρέωση να εντοπίζει τις επικίνδυνες καταστάσεις, να ενεργοποιεί τις αρμόδιες υπηρεσίες και να απαιτεί την εφαρμογή της νομοθεσίας. Το θεσμικό πλαίσιο υπάρχει. Το ερώτημα είναι αν εφαρμόζεται στην πράξη.
Τι έχει κάνει ο Δήμος Φυλής;
Εδώ βρίσκεται η ουσία της πολιτικής συζήτησης. Έχει γίνει καταγραφή των εγκαταλελειμμένων και επικίνδυνων κτιρίων στο Δήμο; Πόσα έχουν χαρακτηριστεί επικίνδυνα; Έχουν ενημερωθεί οι ιδιοκτήτες; Έχουν κινηθεί οι προβλεπόμενες διαδικασίες για την περίφραξη, τη σφράγιση ή την άρση της επικινδυνότητάς τους; Υπάρχει σχέδιο συστηματικών ελέγχων;
Δεν προδικάζουμε ευθύνες. Ζητάμε, όμως, απαντήσεις για την πρόληψη. Γιατί η αποστολή μιας δημοτικής αρχής δεν είναι να διαπιστώνει τους κινδύνους αφού συμβεί το κακό, αλλά να φροντίζει ώστε να μην φτάνουμε σε αυτό.

